Ik schrijf dit stukje zittend voor de openslaande deuren met uitzicht op mijn tuin. Daar is deze ochtend van alles te zien. In het lange gras (maai in mei en juni niet) zitten veel kevertjes die eruit geplukt worden door mussen. Een heggemus scharrelt op de voederbak. Kauwen beschermden zojuist met veel kabaal een jonge kauw tegen een aanval van eksters. En boven mij, al een paar weken mijn favoriete vogel: de gierzwaluw. Dirk Jan Veerman leest Het vogelboek van Robert Macfarlane en Jackie Morris.

De scheiding is voltrokken: je moet opnieuw beginnen, met je dochter van twaalf. Maar hoe? Wat is normaal? En hoe verder met dat boek? Valeria Luiselli introduceert in haar geweldige nieuwste roman Beginning, Middle, End een moeder, een dochter en een oma op afstand. (Reserveer nu! Verschijnt eind juli, de vertaling Begin, midden, einde van Molly van Gelder en Nicolette Hoekmeijer verschijnt 11 juni, en er is al een Spaanse editie, Principio, medio, fin). En een volledige Loeb Classical Library, metamorfoses, de toekomst en de apocalyps. Door Daan Stoffelsen.

Taiwan Travelogue wint de International Booker Prize 2026! Een prijs die gedeeld wordt tussen auteur en vertaler. Belangrijk, ook volgens Yáng Shuāng-zǐ, 'Translated literature is a second pair of eyes for me. But that’s not all – to me, translators are essential guides who lead readers deep down the rugged roads of unfamiliar lands.' Extra bijzonder dat het verhaal juist gaat over de relatie tussen auteur en vertaler in een koloniale samenleving.

Nu het onvermijdelijke, maar evengoed schandalige dan toch gebeurd is – Lieke Marsman is dood – denk ik weer heel vaak terug aan hoe ik haar heb leren kennen. Het was in 2008, toen ik samen met Thomas Möhlmann de Dichtersmarathon in Perdu aan het voorbereiden was, de editie die in januari 2009 zou plaatsvinden. Door Joost Baars, die Marsmans oeuvre vanaf vóór haar debuut duidt: eropafheid.

And now for something completely different… de West-Afrikaanse keuken. En wat een ontdekking is die West-Afrikaanse keuken! Kleurrijk, kruidig en heel verrassend. Je gaat met The Jollof Club echt op ontdekkingstocht. Auteur Nicolas Aquaa is een Friese Amsterdammer met roots in West-Afrika. Door Casper van Dijk.

In een tijd waarin oorlog steeds overheersender wordt, is het inspirerend om te lezen over mensen die ondanks alles vasthielden aan het ideaal van een wereld zonder wapengeweld. Een van deze mensen was de Nederlandse Geertruida Kapteyn Muysken (1855-1920), die echter vooral actief was in London en later Zürich waar ze verkeerde tussen de avant-garde op politiek, filosofisch en literair gebied. Allerlei kopstukken passeren de revue in Dubbelleven, het boek van Maite Karssenberg, die tien jaar lang bezig was met deze vrijwel vergeten vrouw. Door Peter Zegers.

Wat heerlijk als een boek uit zijn voegen barst van de ambitie of in dit geval uit zijn kaften en de schrijver op het moment van schrijven 21 jaar oud is. Lázár van Nelio Biedermann (vertaling Kris Lauwerys & Isabelle Schoepen) is zo’n boek. Gedeeltelijk gebaseerd op zijn eigen adellijke Hongaarse familie, schetst Biedermann drie generaties in een voor Hongarije exploderende eeuw, van oude adel naar modernisme, fascisme en communisme. Door Anneke Reijnders.

Elizabeth Strout is op haar best in Wat ongezegd blijft (The Things We Never Say, vertaald door Lucie van Rooijen)! En: Olive Kitteridge? Lucy Barton? We kunnen zonder. Arti Dam laat je deze twee bijna vergeten. Annetje en Leon, de winkelmanagers van Het Martyrium en Athenaeum Haarlem, zijn uiterst enthousiast.

Ik weet niet meer wat mijn instaproman was van Jan van Aken, maar sinds ik die gelezen heb, kijk ik uit naar ieder nieuw boek van zijn hand. Je vindt zijn zoekende, gedreven mensen ook in zijn nieuwste terug, Monsterzicht. Door Anneke Reijnders.

We moeten hervertellen, al was het maar omdat sommige verhalen voor moderne lezers onleesbaar geworden zijn — of nooit op schrift gesteld. En dat doet Marco Kunst geweldig in De bron, samen met Djenné Fila. Door Daan Stoffelsen.

Restaurant Toscanini is al tientallen jaren een Amsterdamse kathedraal voor Italiaans eten. Hier kun je met een gerust hart je Italiaanse vrienden die wat voedselheimwee hebben naar toe sturen, ze zullen je dankbaar zijn. Het eten is formidabel, de sfeer is ontspannen en alles is doordesemd van Italië. Iedereen voelt zich welkom en laat zich door het vriendelijke personeel in de watten leggen. Door Casper van Dijk.

De nieuwe Douglas Stuart, John of John (John, zoon van John in de vertaling van Inger Limburg en Lucie van Rooijen verschijnt 5 mei), is een waanzinnig mooi boek over een vader en zoon, stad en eiland, ambacht en kunst, geloof en gay zijn. Door Reny van der Kamp.

Wat ik misschien wel het meest bewonder aan de schrijver Maarten Asscher is dat wanneer hij een onderwerp kiest — of wanneer dat het onderwerp hem kiest — hij erover kan schrijven op zo’n manier dat het lijkt alsof hij nooit aan iets anders heeft gedacht, alsof hij zich nooit in iets anders zo intens heeft verdiept. Door Anneke Reijnders, over Elke dag.

Ook De visser is echt geweldig, met een heel subtiele spanningslijn en een enorme verrassing. In Deens vijfde en laatste waddenthriller komen we echt dicht bij rechercheur Liewe Cupido en zijn voorgeschiedenis: de dood van zijn vader op zee in 1984. Door Ilja Velthuis en Daan Stoffelsen.

Alle dingen die mijn opa stiekem is is geschreven door muziekmaker en zanger Gerson Main en voorzien van prachtige illustraties door Hedy Tjin, het is een van mijn favoriete prentenboeken van afgelopen jaar — en het maakt kans op de Woutertje Pieterseprijs. Door Nathaly Loe Mie.

Verdwaald! Hoe spannend kan dat zijn? Hoe fantastisch? In Bart Moeyaerts familieopera Atman! (muziek Leonard Evers), verschenen in boekvorm met illustraties van Mark Janssen (shortlist Woutertje Pieterseprijs 2026) is dat even verwarrend en prachtig. Door Daan Stoffelsen.

Wat zijn de beste kinderboeken? Voor die vraag zijn er eindejaarslijstjes en shortlists, en De oorsprong der dingen, het uiterst oorspronkelijke omgekeerde evolutieverhaal van Jacques & Lise, stond daar nog niet in. Nu wel, en terecht! Door Daan Stoffelsen

Het befaamde Amsterdamse restaurant De Kas bestaat dit jaar 25 jaar. Ter gelegenheid van dit jubileum is er nu De Kas at Home, een kookboek waarmee je thuis aan de slag kunt met de werkwijze van De Kas: ‘Vanaf het begin was het uitgangspunt simpel maar radicaal: koken met wat er lokaal, biologisch en vers beschikbaar is - liefst uit eigen tuin. ’s Ochtends oogsten en ’s middags koken. Geen tussenhandel, geen koelcel, maar een directe verbinding tussen tuin en tafel, land en bord.’

Eerst als tragedie, dan als klucht, of: eerst als intellectuele bestseller, dan als film, en uiteindelijk als strip. Umberto Eco’s De naam van de roos heeft meerdere reïncarnaties gehad, maar Milo Manara’s verstripping is een compacte en visueel overweldigende versie. Door Daan Stoffelsen