Merel Bem is Scheltema’s debutant van de maand! Kom Los proeven online of in de winkel, en lees haar antwoorden op 4 vragen. Met wie zou ze op date willen? Welke schrijver maakt haar aan het lachen? Lees over Leo Tolstoj, Lorrie Moore, Geoff Dyer en Los!

Met welke schrijver zou je op date willen?

Met Lev Tolstoj. Ik ben geen groot kenner van zijn werk, maar wat ik prachtig vind in Anna Karenina en vooral in de novelle De dood van Ivan Iljitsj zijn de scherpe beschrijvingen van zijn personages. Wat had die man een groot psychologisch inzicht en inlevingsvermogen. En wat kon hij het allemaal pijnlijk opschrijven, alsof hij tegelijk medelijden en géén medelijden had met de figuren die hij had gecreëerd. Waarschijnlijk omdat ze in de eerste plaats mensen van vlees en bloed moesten zijn en geen bordkartonnen karikaturen. Op onze date zouden we overigens niet veel praten; ik denk dat we het grootste deel van de tijd andere mensen zouden afluisteren en af en toe even naar elkaar zouden glimlachen. Hoorde jij dat ook? Ja, ik hoorde het ook.

Welk boek heeft je hardop doen lachen?

The Collected Stories van Lorrie Moore, meer dan 600 pagina’s puur vakmanschap. Haar verhalen zijn schrijnend grappig en komisch ontroerend. Ze gaan over mensen bij wie het allemaal even niet zo lukt en die er desondanks nog wat van proberen te maken, geholpen door intelligente zelfspot en geraffineerd cynisme. Ik vind humor in een boek heel belangrijk, maar ik vind niet zomaar alles grappig. Lorrie Moore vind ik ongeëvenaard geestig.

Welk boek had je zelf willen schrijven?

The Ongoing Moment van Geoff Dyer. Dit is een van de mooiste en origineelste boeken over fotografie. Dyer voert je mee aan de hand van categorieën en onderwerpen die door de tijd heen door verschillende fotografen en op verschillende manieren werden vastgelegd: blinde mensen, hoeden, straten, stillevens, deuren. Zijn beschrijvingen zijn levendig en grappig, zijn associaties vaak heel persoonlijk en overtuigend tegelijk. Het is een heerlijk eerbetoon aan de fotografie.

Waar genoot je het meest van tijdens het werken aan dit boek?

Dat de personages die ik van tevoren had bedacht tijdens het schrijven tot leven kwamen. Ik vind de uitspraak dat een boek zichzelf schrijft vrij aanstellerig en dat zal ik ook nooit beweren (ik had er zelf immers geen moment géén controle over), maar wat ik wel merkte is hoe de verschillende soorten mensen het verhaal vormden en voortduwden op een manier die ik niet had voorzien. Daar heb ik veel plezier aan beleefd. Net als aan het afwisselen van serieuze momenten met soms bijna flauwe gebeurtenissen: dat mensen heel serieuze gesprekken hebben en dat er dan ineens iemand van een rotsblok kukelt of voedselvergiftiging krijgt. Heel fijn.